En la cartilla de embarazo se indica cuando al bebé se le da el alta
-con la madre
-ingresado, duración del ingreso
No
se contempla que a un bebé recién nacido le den el alta antes que a su
madre como fue nuestro caso, porque NO TIENE NINGÚN SENTIDO.
Bajo el pretexto de que le tocaba la revisión de los 15 días y en el
hospital pediatría no podía medirle (Hola??? pero si en el ambulatorio
le miden con un palo...) y así 'os vais haciendo cargo de él'.
Proponiendo que así el resto de familiares podían darle un paseito y
vestirle con ropas de calle.
Mi cara era un poema, así que la pediatra me aseguro que se podía
quedar en pijama de Osakidetza si yo quería, pero que le daba el alta.
Por
supuesto..ingresada en el hospital me puedo SUPERhacerCARGO de mi hijo
porque ya se sabe que las madres tenemos superpoderes, pero es que a
mí..¡aún no me habían llegado!, igual por eso seguía ingresada.
Y cuando no has podido cuidar de tu hijo, cuando no has podido
achucharle hasta el tercer día de vida, porque estás ingresada en la
UCI, justo lo que necesitas es que alguien se lleve a tu hijo de paseo y
a su primera revisión en el médico SIN TI, para realmente sentirte
MADRE y desarrollar un buen vínculo afectivo que ya pende de un hilo
porque parir casi te ha matado.
No fui yo quien le cambió ni el pimero, ni el segundo, ni el décimo
pañal. No fui yo quien estuvo dos días y medio dándole de comer con
jeringuilla. De hecho su primera comida se la dio una enfermera sentada
en un sofá mientras yo me sentía morir en la sala de dilatación. A su
aita y amuma no les quedó más remedio que hacer demasiadas cosas, pero
todo, TODO, lo que pudo esperar a que tuviera fuerzas para hacerlo YO
por primera vez, esperó. Y mi familia lo esperó con ilusión. Y para mí
fue muy importante. Y...sacaron fotos de todos esos momentos...porque YO
quería fotos de todos esos mometos.
Hasta el mejor parto manda todos tus planes de maternidad al garete,
pero uno muy malo, manda tu vida de satélite a marte. Cuando alguien
que normalmente viene de visita hace algo con tu hijo que tu aún no has
hecho, pasa a engordar la gran lista de primeras veces que te has
perdido y no ayuda a 'echar p'alante'.
Doy gracias porque mi marido y mi madre fueron mucho más
inteligentes que ellos. No vestimos al niño, se quedó con los
'estupendos' pijamas de Osakidetza. Jon y yo le vestimos para salir del
hospital y todavía hoy me acuerdo que casi no fui capaz de terminar de
hacerlo porque me agoté. No salió de paseo, su primer paseo fue mucho
más tarde y volví a casa sintiéndome apaleada de cansancio. Su revisión
de 15 días se hizo con 17 y yo estuve ahí aunque el viaje de ida y
venida supuso un auténtico suplicio y alguna que otra lagrima. Yo estuve
ahí.
Igual que volveré a estarlo hoy en su revisión de 10 meses. Si fuera hoy solo con su aita, me parecería PERFECTO.
Con 15 días, NO. Con 15 días y yo en esa cama de hospital...no.
Mi
aita no le cogió en brazos hasta el día en el que yo ya lo había hecho
varias veces y pude ver con mis propios ojos como le achuchó por primera
vez. Quizás no se atrevió antes...yo suelo pensar...que me esperó.
Todo esto para volver a la cartilla que, aunque sea, podría tener una casilla vacía para los casos más radicales.
miércoles, 25 de junio de 2014
martes, 13 de mayo de 2014
HIRU URTE
Bihar hiru urte eskonduta, ze azkar pasatu den denbora.
Pixka bat atzerantza begiratuz, oroitzapen asko bidean, onak eta ez hain onak, baina bizitzan honetan denetarikoak egon behar direnez... onekin geratuko gara.
Azken bolada, pixka bat gogorra egiten ari zaigu, baina elkarrekin seguru dena primeran ateratzen dela.
Gauza da, AKO MAITE ZAITUDALA ETA EGUNERO GEROZ ETA MAITE MINDUAGO NAGOELA.
ESKERRIK ASKO NIRE ONDOAN EGOTEAGATIK.
MUACKS, MUACKS, MUACKS;) ;) ;)
https://www.youtube.com/watch?v=GTkTgFQWQVE
martes, 2 de julio de 2013
colgar las botas
colgar las botas me pone nerviosa
me hace dudar
apenas me deja ni trabajar y acabar bien
colgar las botas me hace respirar hondo
me da la oportunidad de descansar
estoy muy nerviosa
y tengo muchas ganas de dedicarme a Unax
me hace dudar
apenas me deja ni trabajar y acabar bien
colgar las botas me hace respirar hondo
me da la oportunidad de descansar
estoy muy nerviosa
y tengo muchas ganas de dedicarme a Unax
jueves, 13 de junio de 2013
Nire senar maitea
Asko maite zaitut laztana
Espero dut haurdunaldia bitarteko oraindik begiratzen nauzenean zure gorputzean desio zirrara bat sortzea.
Badakit aspaldi hotnan nire nekea dela protagonista, baina benetan espero dut zu niregana oso oso erakartua sentitzea. Ez dut hori inoiz galdu nahi.
MUASS
Espero dut haurdunaldia bitarteko oraindik begiratzen nauzenean zure gorputzean desio zirrara bat sortzea.
Badakit aspaldi hotnan nire nekea dela protagonista, baina benetan espero dut zu niregana oso oso erakartua sentitzea. Ez dut hori inoiz galdu nahi.
MUASS
viernes, 31 de mayo de 2013
Unax
29 aste bihotza
11 geratzen dira zu gure besoetan egoteko (gutxi gora behera :))
Gure bizitzako proiekturik politena zara
Asko maite zaitugu
Maiteminduta gaude
Gure aurpegitean mila irribarre marrazten dozuz
Asko gutzut laztantxu
11 geratzen dira zu gure besoetan egoteko (gutxi gora behera :))
Gure bizitzako proiekturik politena zara
Asko maite zaitugu
Maiteminduta gaude
Gure aurpegitean mila irribarre marrazten dozuz
Asko gutzut laztantxu
martes, 14 de mayo de 2013
zorionak laztana
urte bi elkarrekin.
amets bat da zugaz ezkonduta egotea eta zugaz Unax eukitzea.
amz
amets bat da zugaz ezkonduta egotea eta zugaz Unax eukitzea.
amz
lunes, 6 de mayo de 2013
8 días
8 días para nuestro segundo aniversario de boda.
Es cliché decir que parece que fue ayer..pero en mi corazónn siento que hemos crecido tanto, hemos cambiado tanto.
Y aunque seguimos siendo tu y yo, nuestro amor me parece aún más fuerte, aún más solida. Estoy mucho más enamorada de ti....me siento segura y feliz contigo.
Es cliché decir que parece que fue ayer..pero en mi corazónn siento que hemos crecido tanto, hemos cambiado tanto.
Y aunque seguimos siendo tu y yo, nuestro amor me parece aún más fuerte, aún más solida. Estoy mucho más enamorada de ti....me siento segura y feliz contigo.
martes, 30 de abril de 2013
no estoy triste
sé que las noticias no son buenas, pero no estoy triste.
Estoy feliz de tenerte a ti y a Unax en mi vida.
Os queiro mucho y estoy muy contenta
Estoy feliz de tenerte a ti y a Unax en mi vida.
Os queiro mucho y estoy muy contenta
jueves, 11 de abril de 2013
miércoles, 20 de febrero de 2013
tipi tapa
Nos han puesto los armarios
Ama y tu habéis limpiado la casa de arriba a abajo
el sofá está encargado
tengo pantalones con los que puedo respirar (IUJU!)
el abño y las ventanas están camino de arreglarse
tengo la sensación de que vamos borrando cosillas de nuestra lista de quehaceres
La próxima gorda para mí es arregla la hbaita en casa de ama
y las fáciles
comprar ropita interior y el cybex sirona ;)
Ama y tu habéis limpiado la casa de arriba a abajo
el sofá está encargado
tengo pantalones con los que puedo respirar (IUJU!)
el abño y las ventanas están camino de arreglarse
tengo la sensación de que vamos borrando cosillas de nuestra lista de quehaceres
La próxima gorda para mí es arregla la hbaita en casa de ama
y las fáciles
comprar ropita interior y el cybex sirona ;)
martes, 5 de febrero de 2013
eskerrik asko
Gracias por tu paciencia
Gracias por tu apoyo
Gracias por tus abrazos, estos dáis parezco necesiatr miles de ellos
Gracias por tu esfuerzo, estos días parezco no ser capaz de hacer mucho
Me angustia, estoy insegura, te culpo de todo, perdón
Es una mezcla entre querer hacer todo bien y que igual soy un saco de hormonas
Gracias por ser mi marido
Gracias por tu apoyo
Gracias por tus abrazos, estos dáis parezco necesiatr miles de ellos
Gracias por tu esfuerzo, estos días parezco no ser capaz de hacer mucho
Me angustia, estoy insegura, te culpo de todo, perdón
Es una mezcla entre querer hacer todo bien y que igual soy un saco de hormonas
Gracias por ser mi marido
viernes, 21 de diciembre de 2012
lunes, 10 de diciembre de 2012
viernes, 16 de noviembre de 2012
la imperfección de la perfección
Ama siempre me decía que lo perfecto es enemigo de lo bueno. Y aunque me lo ha repetido mil millones de veces mi cabeza sigue estando en plena ebullición con ese tema.
Es un problema en mi vida...
Soy gracias por todasd las veces por las que me lo ha repetido..me lo seguiré repitiendo uan y otra vez.
Ahora te tengo también a ti que aunqeu cuando me pregunta 'pero tu que quieresrealmente?' o 'a ti que te gusta?' no me ayudan mucho :) siempre estás apra recogerme y me ofreces un abrazo donde descansar mi cabezota.
muas
Es un problema en mi vida...
Soy gracias por todasd las veces por las que me lo ha repetido..me lo seguiré repitiendo uan y otra vez.
Ahora te tengo también a ti que aunqeu cuando me pregunta 'pero tu que quieresrealmente?' o 'a ti que te gusta?' no me ayudan mucho :) siempre estás apra recogerme y me ofreces un abrazo donde descansar mi cabezota.
muas
jueves, 15 de noviembre de 2012
time flies
He visto en facebook que alguien comentaba que quedaban 39 días..me imagino que para Navidad...
y me parece increible que una vez más haya llegado esta época del año.
Siempre me ha gustado y no me siento triste...al contrario! la espero con cariño..pero algo dentro de mí no acababa de estar del todo bien.
Quizás sea porque la Navidad de 2012 no es como la soñábamos con un bebé o al menos con una panza.
Quizás sea porque este año volverá a faltar tu aita y se suma la primera Navidad sin aitxitxe.
Sea como sea sigo pensando que es una gran época.
Que estamos 'bien' como estamos.
Que quizás el salón ya esté amueblado o al menos en camino :)
Y pienso que quizás, solo..quizás también puedan ocurrir más cosas buenas de aquí a fin de año.
y me parece increible que una vez más haya llegado esta época del año.
Siempre me ha gustado y no me siento triste...al contrario! la espero con cariño..pero algo dentro de mí no acababa de estar del todo bien.
Quizás sea porque la Navidad de 2012 no es como la soñábamos con un bebé o al menos con una panza.
Quizás sea porque este año volverá a faltar tu aita y se suma la primera Navidad sin aitxitxe.
Sea como sea sigo pensando que es una gran época.
Que estamos 'bien' como estamos.
Que quizás el salón ya esté amueblado o al menos en camino :)
Y pienso que quizás, solo..quizás también puedan ocurrir más cosas buenas de aquí a fin de año.
jueves, 8 de noviembre de 2012
zoritxarrez, egun berezia!!!!
Hoy es un día especial por la fecha, por desgracia eso sí.
Ha sido un año bastante duro, a pesar de que ha habido momentos de alegría.
La verdad es que se me hace muy duro, no se como explicarlo, hay moemntos en los que me siento fuerte para afrontar la situación, pero tengo otros muchos en los que me siento totalmente debil, sin ganas de hacer nada, de creer que nada va a salir bien, y esa sensación me angustia demasiado.
Quizás hoy tampoco es el mejor día para escribir, pero... lo necesito, ya que no se como expresarlo con palabras, no se muy bien como ordenar todo este enfado, nostalgia, rabia... tampoco se muy bien como llamarlo, quzás "Sentimientos contrariados".
Hay veces que no se, que es lo mejor, reir, llorar, pensar en el pasado, solo en el futuro, vivir el presente sin tener en cuenta lo demás... PUFFF, cuantas cosas.
la verdad es que la situación es compleja, encima parece que las cosas con osaba no van demasiado bien, hoy de nuevo otra disputa verbal... solo quiero pensar que en algún momento llegará la calma y la alegria y la ilusión sea lo predominante en nuestra familia.
Se que hay muchas cosas que están bien y que "todo puede ir peor, espero que NO", pero necesito pensar en que esto cambiará a mejor, creo que luchamos por ello y algún día tendremos que recoger esos pequeños frutos.
Pensar que estoy enfermo tb me hace sentir cosas extrañas, ya que por un lado, me siento fuerte y con ganas de tirar hacia delante, seguir construyendo una familia, pero por otro lado no se que me puede pasar y eso... me genera dudas y MUY GRANDES a veces.
la verdad es que demasiadas cosas, las cuales no tiene respuesta inmediata o ni siquiera solución, en un día NEGRO, demasiados recuerdos a flor de piel y dificil de explicarlos.
Solo espero que AITA nos escuche y nos ayude allá donde este.
Ha sido un año bastante duro, a pesar de que ha habido momentos de alegría.
La verdad es que se me hace muy duro, no se como explicarlo, hay moemntos en los que me siento fuerte para afrontar la situación, pero tengo otros muchos en los que me siento totalmente debil, sin ganas de hacer nada, de creer que nada va a salir bien, y esa sensación me angustia demasiado.
Quizás hoy tampoco es el mejor día para escribir, pero... lo necesito, ya que no se como expresarlo con palabras, no se muy bien como ordenar todo este enfado, nostalgia, rabia... tampoco se muy bien como llamarlo, quzás "Sentimientos contrariados".
Hay veces que no se, que es lo mejor, reir, llorar, pensar en el pasado, solo en el futuro, vivir el presente sin tener en cuenta lo demás... PUFFF, cuantas cosas.
la verdad es que la situación es compleja, encima parece que las cosas con osaba no van demasiado bien, hoy de nuevo otra disputa verbal... solo quiero pensar que en algún momento llegará la calma y la alegria y la ilusión sea lo predominante en nuestra familia.
Se que hay muchas cosas que están bien y que "todo puede ir peor, espero que NO", pero necesito pensar en que esto cambiará a mejor, creo que luchamos por ello y algún día tendremos que recoger esos pequeños frutos.
Pensar que estoy enfermo tb me hace sentir cosas extrañas, ya que por un lado, me siento fuerte y con ganas de tirar hacia delante, seguir construyendo una familia, pero por otro lado no se que me puede pasar y eso... me genera dudas y MUY GRANDES a veces.
la verdad es que demasiadas cosas, las cuales no tiene respuesta inmediata o ni siquiera solución, en un día NEGRO, demasiados recuerdos a flor de piel y dificil de explicarlos.
Solo espero que AITA nos escuche y nos ayude allá donde este.
lunes, 5 de noviembre de 2012
euri azpian korrika
Atzo nire bizitzako lehen aldiz euri azpian korrika ibili nintzen. Zihurrenik ikastolan ibili naiz euri azpian korrika, baina ez dut gogoratzen. Eta behartuta nengoen.
Atzo nik nahi nuelako euri azpian nenbilen korrika.
Gustatu zait.
Lei
Atzo nik nahi nuelako euri azpian nenbilen korrika.
Gustatu zait.
Lei
martes, 18 de septiembre de 2012
32+1!! zorionak!!
32 urte ospatzeko! urte barri honetarako baditugu proiektu polit batzuk buruan! ia datorren urtean, urte hontan lortutako 32 gauza polit izendatzeko gai garen!
viernes, 13 de julio de 2012
en el bullicio de la vida
con miedo
con esperanza
con ilusiones
no tengas miedo, mujer
rezar, rezar y vivir
con esperanza
con ilusiones
no tengas miedo, mujer
rezar, rezar y vivir
Suscribirse a:
Entradas (Atom)